Slot Looijenstein

 

Fort Looijenstein is een bouwcomplex en vrijhaven op soeverein gebied in het noorden van Altlant. Gelegen in het Vorkbos, vlak onder Rivierlant, bestaat Fort Looijenstein uit een metershoog bouwsel van verschillende materialen, gestationeerd door duizenden bewoners bestaande uit alle rassen, behalve elven. Doordat Fort Looijenstein in een moeras is gebouwd zakt het originele fort dat als fundering dient steeds verder weg, met desastreuze instortingen als gevolg. De vorm van Fort Looijenstein staat hierdoor niet vast, maar verandert constant door eeuwige fysieke en sociale verschuivingen binnen de muren van het fort. Een ding staat echter vast: de muren van Slot Looijenstein betreffen 32 bij 45 meter. Alles wat daarbuiten valt wordt direct afgebroken en opgeruimd door de soldaten van Légea.

Geschiedenis
De eerste bronnen over Fort Looijenstein gaan terug naar de veldtocht richting Rovershaven van het Menselijk Verbond. Doordat het Verbond geen toegang kreeg tot Légea was zij gedwongen kamp op te slaan in het Vorkbos, ter voorbereiding van hun tocht door Donker Rivierenland. Van steen en hout werd een simpele post gebouwd waarna het Verbond enkele weken later weer verder trok.

Na het terugdrijven van Zhalk door het Menselijk Verbond werd naamloze lange tijd door verschillende bendes en groeperingen verder gebouwd en verstevigd. Vanaf 1049 voor ET werd het fort de basis van Hencs huurlingen: een beruchte, maar effectieve eenheid van geharde soldaten. Hoewel weinig geschreven bronnen zijn overgelaten over Hencs huurlingen gaan verschillende verhalen de ronde over hun stempel op de geschiedenis. Of dit helden- of misdaden waren ligt vrijwel altijd aan de kant die verteller stond, gezien Hencs huurlingen enkel staal en goud 'verstonden'.

Als een van de meest zwaargetroffen steden stuurde Légea veel manschappen mee met elvenveldtocht naar het Noorden van 1059. Dit maakte Légea een bijzonder makkelijk doelwit voor een legioen bugbears dat de elvenveldtocht wist te ontlopen. De enige hoop voor Légea waren de nabije Hencs huurlingen, bij wie gesmeekt werd de elvenstad te beschermen. Henc zelve zag weinig in zijn manschappen tegen de bugbears ten strijde te sturen en vroeg Légea een buitensporig hoog bedrag als tegenprestatie. Na een korte onderhandeling ging Légea uiteindelijk overstag: zij zouden het fort van de huurlingen als soeverein gebied erkennen en zolang het bewoond wordt maandelijks een kar voedsel en bier sturen. De bugbears stonden geen kans tegen de Hencs huurlingen, het verhaal gaat de verdediging van Légea slechts het leven van één huurling kostte. Deze dronk zich namelijk na de strijd dood in een van de tavernes van de elvenstad.

Hencs huurlingen bouwden het fort uit en spanden ter verdediging stukken leer om muren. Het fort kreeg daardoor snel de bijnaam 'Het fort van leer en steen', wat in de volksmond 'Fort Looijenstein' werd.